Gimnazjum nr 1 w Jaśle

„ Czym różnią się zasady savoir-vivre’u stosowane przez mieszkańców Jasła i mieszkańców Nairobi?” . Liga Naukowa z Lotosem

W ramach III edycji Jasielskiej Ligi naukowej z LOTOSEM postanowiłyśmy zająć się badaniem  problemu pod hasłem: „ Czym różnią się zasady savoir-vivre’u stosowane przez mieszkańców Jasła i mieszkańców Nairobi?”.


Inspiracją do wyboru tego tematu było spotkanie ze studentką Daystar University w Kenii – Angelą Njeri Gacheri - która w ramach projektu International Kindergarten organizowanego przez międzynarodową organizację studencką AIESEC brała czynny udział w organizowaniu zajęć nt.: poszerzania świadomości międzykulturowej w  przedszkolach na terenie Podkarpacia – w tym również w Jaśle - na przełomie czerwca i lipca 2015 r.

Pracę nad projektem zaczęłyśmy od zdobycia informacji na temat zasad sovoir-vivre’u . W tym celu przejrzałyśmy zasoby biblioteki szkolnej, Miejskiej Biblioteki Publicznej, strony internetowe oraz skorzystałyśmy z pomocy nauczycieli bibliotekarzy i polonistów ze swojej szkoły. Wśród materiałów do których udało nam się dotrzeć znalazły się między innymi:

 - pozycje książkowe tj.: Edward Pietkiewicz „Savoir- vivre dla każdego”, Herbert Schwinghammer „Wielka księga savoir- vivre’u, Robak Tadeusz „Savoir vivre bez tejemnic”, Maria Danikowska „Nastolatki i bon ton”, Kamil Morawski „Księga dobrych obyczajów czyli savoir-vivre na co dzień”,ze strony internetowe tj. www.restaurants.pl/savoirvivre , www.dobremaniery.com .


Dowiedziałyśmy się między innymi, że zwrot „ savoir-vivre” pochodzi z języka francuskiego ( savoir – znaczy wiedzieć, a vivre – żyć) i często tłumaczony jest jako „sztuka życia” czyli   „ wiedzieć jak żyć”. Pod tym pojęciem  kryje się więc znajomość obyczajów, form towarzyskich, reguł obowiązujących w miejscu pracy, a także umiejętność postępowania i radzenia sobie w różnych sytuacjach życiowych.

W oparciu o zebrane materiały wybrałyśmy najistotniejsze informacje nt.: zasad savoir-vivre’u co okazało się to dosyć trudne i czasochłonne gdyż tematyka zasad savoir-vivre’u jest szeroka i obejmuje kilka głównych dziedzin życia tj.:nakrywanie, podawanie do stołu i jedzenie,wygląd, prezencja( postawa,higiena ) i właściwy ubiór,komunikacja,zachowanie się w szczególnych sytuacjach.


W dalszym etapie działań przeprowadziłyśmy w naszej szkole akcje wychowawcze , które przyczyniły się do promowania zasad savoir-vivre’u  wśród całej społeczności szkolnej. W ramach tej akcji przygotowałyśmy m.innymi: gazetkę tematyczną  pod hasłem „Mały słownik savoir-vivre’u ; prezentację plakatów o formacie A2 zawierających graficzną prezentację wybranych zasad savoir-vivre’u, rozdałyśmy młodzieży i pracownikom  szkoły samodzielnie przygotowane  ulotki informacyjne pod hasłem: „Savoir-vivre dla każdego”. Wyżej wymienione działania cieszyły się dużym zainteresowaniem  naszych rówieśników oraz nauczycieli i pracowników szkoły i na pewno  znacznie podniosły poziom wiedzy o zasadach savoir-vivre’u.


Następnie opracowałyśmy i przeprowadziłyśmy ankietę nt.: „Jakie zasady savoir-vivre’u stosują w życiu codziennym mieszkańcy Jasła?”. Ankieta dostarczyła nam  istotnych informacji na temat zachowań Jaślan w różnych sytuacjach życiowych. Wzięło w niej udział 100 osób, w tym 60 kobiet i 40 mężczyzn.
Ankietowani wykazali się dobrą znajomością zasad savoir-vivre'u.
- 76% ankietowanych zna zasady prawidłowego nakrywania do stołu,
- 84% wie jak używać płóciennej serwetki, którą należy położyć na kolanach, a po ostatnim daniu złożyć i zostawić na stole, z lewej strony obok talerza,
- zdecydowana większość ankietowanych zna zasady obowiązujące podczas przywitania,
- 52%, a więc zaledwie połowa wie, że spacerując po mieście, poruszamy się prawą stroną chodnika,
- 82% stwierdza, iż należy życzyć „smacznego” przed  posiłkiem – jest to najmniej satysfakcjonująca odpowiedź, gdyż wbrew panującym  stereotypom  taka forma  grzeczności jest nietaktem.

Szczegółowa analiza ankiety zostanie przedstawiona podczas prezentacji projektu..
Kolejnym etapem  naszej pracy nad projektem  było opracowanie pytań do wywiadu  oraz przetłumaczenie ich na język angielski przy wykorzystaniu słowników językowych oraz tłumacza internetowego. Następnie nawiązałyśmy kontakt z Angelą Njeri Gacheri korzystając z portalu społecznościowego Facebook i drogą e-mailową przeprowadziłyśmy wywiad nt.: „Zasad savoir-vivre’u stosowanych w Nairobi”.
Występująca w roli eksperta Angela Njeri Gacheri jest studentką Daystar University w Kenii i  studiuje PR (pijar – tj. komunikacja medialna) i marketing. Wywiad został przetłumaczony na język polski i dokładnie przeanalizowany .Dostarczył nam on wielu ciekawych informacji i ciekawostek, które prezentujemy poniżej:bardzo popularną formą spędzania wolnego czasu wśród mieszkańców Kenii  jest urządzanie spotkań, biesiad i pikników rodzinnych. Przeznaczonym do tego dniem jest sobota. W takich spotkaniach uczestniczy cała liczna rodzina, poczęstunek rozkładany jest na niskich ławach, lub na matach a goście przeważnie siedzą na podłodze,używanie sztućców podczas posiłków  nie jest obowiązującą etykietą w Kenii. Kenijczycy często w ogóle ich nie używają, tylko ręki – i to koniecznie prawej, ponieważ lewa uznawana jest za nieczystą i podczas posiłku powinna cały czas znajdować się poza stołem.
niektóre plemiona zamieszkujące Kenię - głównie tereny wiejskie - przywiązują dużą wagę do doboru stroju ze względu na płeć i powszechne jest przekonanie, że w spodnie ubierają się tylko kobiety lekkich obyczajów,
bardzo charakterystyczne dla Kenijczyków, nie tylko kobiet, jest stosowanie wymyślnych fryzur, tj. warkoczyki, plecionki, dredy, wielobarwnych strojów oraz dużej ilości ozdób w postaci bransoletek, naszyjników, opasek wykonanych ręcznie,najbardziej popularnym środkiem komunikacji miejskiej w Kenii jest matatu – czyli mini bus, który przeważnie jest przeładowany i dodatkowo przewozi na dachu całą górę bagaży. Nie stosuje się tutaj żadnych form grzecznościowych – typu ustąpienie miejsca starszemu – i nie jest to uważane za nietakt,
Kenijczycy nie zwracają uwagi na spóźnienia czy przestrzeganie terminów, gdyż uważają, że to oni tworzą czas, a nie czas tworzy ich. Znajduje to odzwierciedlenie w znanym afrykańskim przysłowiu, które mówi: „Mieszkańcy Europy mają zegarki a mieszkańcy Afryki maja czas”. Dominująca jest filozofia „pole–pole”, czyli powoli. Tutaj nikomu się nie spieszy. Sprawy, załatwiane w Europie od ręki, w Kenii zajmują całe dnie lub tygodnie i nie jest to powodem do stresu.

 
( na zdjęciu Gabriela Wnęk i właściciel restauracji ,,U Schabińskiej" )
Kolejnym etapem  w realizacji naszego projektu była wizyta w jasielskich restauracjach. Odwiedziłyśmy restaurację Panorama oraz Perła– u Schabińskiej, aby dowiedzieć się : „W jaki sposób w restauracjach jasielskich stosuje się wybrane zasady savoir-vivreu?”. Zostałyśmy bardzo mile przyjęte i miałyśmy okazję zaobserwować eleganckie nakrycia stołu - w różnych wariantach oraz sposób serwowania posiłków. Wykonałyśmy przy tej okazji wiele fotografii, które wykorzystałyśmy do przygotowania wystawy podsumowującej nasz projekt.
Praca nad projektem dostarczyła nam wielu ciekawych wrażeń i doświadczeń . Dowiedziałyśmy się między innymi iż zasady  savoir-vivre’u mogą różnić się ze względu na szerokość geograficzną  .Pomimo różnic kulturowych znajomość zasad  savoir-vivre’u jest jednak bardzo przydatną umiejętnością i  pomaga odnaleźć się w wielu niezręcznych sytuacjach oraz daje poczucie bezpieczeństwa .Zasady savoir-vivre’u  nie należą więc  do reliktów przeszłości lecz są obecne w naszym życiu i  poprawiają jakość wzajemnych relacji.
Całościowe efekty naszej pracy zostaną przedstawione podczas oficjalnej prezentacji projektów Jasielskiej Ligii Naukowej z Lotosem.

Gabriela Wnęk ,Weronika Jarecka

 

 
© 2009 Gimnazjum nr 1 w Jaśle
Webmaster