Gimnazjum nr 1 w Jaśle

Dzień Patronki 2012

 

11 czerwca w naszej szkole odbył się uroczysty apel z okazji Święta Patronki Naszej Szkoły - śwętej Jadwigi Królowej. To zaszczytne miano nadano nam w 2004 roku. Jesteśmy dumni,że patronuje nam tak wspaniała postać, jaką jest Królowa Jadwiga, która wspierała rozwój szkolnictwa.

Co roku w naszej szkole odbywa się konkurs dla klas pierwszych o życiu Królowej Jadwigi.

W tegorocznej edycji zwyciężyły:

I miejce - Karolina Stachura z klasy 1b

II miejsce - Angelika Skubel z klasy 1e

III miejsce - Małgorzata Majewska z klasy 1b

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z uroczystości: Dzień Patronki 2012

Warto przy tej okazji przybliżyć sylwetkę tej jakże pięknej i szlachetnej postaci.
Św. Jadwiga Królowa (Jadwiga Andegaweńska) urodziła się między 3 października 1373 a 18 lutego 1374 w Budzie jako najmłodsza córka króla Węgier i Polski ? Ludwika Węgierskiego i jego żony, Elżbiety Bośniaczki. Jadwigę od dzieciństwa przygotowywano do pełnienia roli króla przez wykształcenie. Pobyt w środowisku kulturalnym sprawił, że królewna nauczyła się czytać, poznała języki obce, wyrobiła w sobie zamiłowanie do lektury, muzyki, sztuki i nauki.15 czerwca 1378 została zaręczona z ośmioletnim Wilhelmem z dynastii Habsburgów.


Planowano, że następczynią Ludwika na tronie węgierskim będzie właśnie Jadwiga. Starsza córka Maria wraz z mężem mieli zasiąść na tronie polskim (za panowania Ludwika oba kraje łączyła unia personalna). We wrześniu 1382 r. Ludwik Węgierski zmarł. Królową Węgier została jednak nie Jadwiga, ale Maria. Pozostawała kwestia objęcia władzy w Polsce. Panowie wielkopolscy zadecydowali, że pozostaną wierni tylko tej z córek zmarłego króla, która na stałe będzie przebywać w Królestwie Polskim. Maria nie miała tej możliwości, panując już na Węgrzech. Jedyną kandydatką była Jadwiga, nad którą (ze względu na bardzo młody wiek) opiekę sprawowała matka - Elżbieta Bośniaczka. Na zjeździe w Radomsku obrano Jadwigę Andegaweńską królem Polski. Jesienią 1384, po długim odwlekaniu sprawy przez matkę, władczyni przybyła do kraju...16 października tego samego roku w Krakowie arcybiskup gnieźnieński Bodzanta ukoronował ją na króla. Wobec jej małoletniości, rządami w państwie dowodzili możnowładcy, pozostający w kontakcie z Elżbietą Bośniaczką, jednak nie powołano regenta, ponieważ, jak pisze Jan Długosz, ?wszystko co (Jadwiga) mówiła lub czyniła znamionowało sędziwego wieku powagę?.
Panowie krakowscy mieli plany dotyczące związania Polski z Litwą, toteż ofiarowali polską koronę wielkiemu księciu litewskiemu Jagielle, który miał przyjąć chrzest wraz ze swoim państwem. Kasztelan krakowski Dobiesław Kurozwęcki przepędził austriackiego pretendenta, Wilhelma Habsburga, z zamku. Jan Długosz utrzymuje, że zrozpaczona młodziutka królowa próbowała wówczas wyrąbać toporem bramę wawelską, by uciec z miłością swojego życia na Śląsk. Powstrzymana przez dwór, Jadwiga w końcu zgodziła się zostać żoną Jagiełły, który przybył do Krakowa, gdzie 15 lutego 1386 przyjął chrzest. 18 lutego Jadwiga i Jagiełło zawarli związek małżeński w katedrze na Wawelu. Historycy wielokrotnie spekulowali na temat relacji pomiędzy Jadwigą i jej mężem. Dominuje przekonanie, iż Jadwiga była w tym politycznym związku nieszczęśliwa, ze względu na różnicę wieku, wychowania, kultury itd.
Na wiosnę 1387 stanęła na czele wyprawy rycerstwa polskiego, której celem była rewindykacja zajętej przez Węgrów Rusi Czerwonej. 8 marca 1387 potwierdziła przywileje dla Lwowa, gwarantując mu prawo składu. Tam też 26 września 1387 złożył jej hołd lenny hospodar mołdawski Piotr I. W 1397 w Inowrocławiu odbyła zjazd z wielkim mistrzem krzyżackim Konradem von Jungingenem, aby wynegocjować powrót do korony ziemi dobrzyńskiej.
Na swoim dworze skupiła elitę intelektualną Polski. Zleciła pierwsze w naszej historii tłumaczenie Księgi Psalmów na język polski (zachował się po dziś dzień egzemplarz tego dzieła znany jako Psałterz floriański). Zajmowała się działalnością charytatywną. Wykazywała wrażliwość nie tylko na biedę materialną, ale stawała również w obronie ludzkiej godności: do króla Władysława Jagiełły, kompensującego pieniędzmi krzywdę chłopów miała powiedzieć: "A któż im łzy powróci?".
Fundowała wiele nowych kościołów oraz uposażała już istniejące klasztory. Opiekowała się szpitalami. W 1397 założyła bursę dla polskich i litewskich studentów przy Uniwersytecie Karola w Pradze. W tym też roku uzyskała zgodę papieża na utworzenie fakultetu teologii na Akademii Krakowskiej.
Królowa była gorliwą katoliczką, osobą niezwykle bogobojną. Według zapisów kronikarzy uprawiała surowe umartwienia. W swym życiu łączyła kontemplację z działalnością praktyczną. Pokazała to m. in. zakładając i zapewniając utrzymanie Kolegium Psałterzystów, którego członkowie dzień i noc śpiewali psalmy przed mszami. Ufundowała również i częściowo własnoręcznie wyhaftowała racjonał ? drogocenną szatę liturgiczną dla biskupów krakowskich, zachowaną do dziś, używaną podczas największych uroczystości.
22 czerwca 1399 roku urodziła córkę Elżbietę Bonifację, która zmarła 13 lipca 1399 roku. Sama Jadwiga zmarła cztery dni później na gorączkę połogową. W testamencie zapisała swój majątek Akademii Krakowskiej.
Po śmierci otoczono ją kultem. Jadwiga została beatyfikowana, przez zatwierdzenie kultu, 31 maja 1979 roku, a kanonizowana 8 czerwca 1997. Obu aktów dokonał Jan Paweł II. Wspomnienie liturgiczne w kościele na świecie obchodzone jest 17 lipca, w Polsce natomiast 8 czerwca. Święta Jadwiga jest patronką Polaków i apostołką Litwy.

Maja Piskadło klasa 1e

 
© 2009 Gimnazjum nr 1 w Jaśle
Webmaster